Je hebt een geldig identiteitsbewijs, een melding van voorgenomen huwelijk en gegevens van 2 tot 4 getuigen nodig. Soms vraagt de gemeente ook een recente geboorteakte of aanvullende documenten bij een eerdere scheiding of buitenlandse afkomst.

Ondertrouw heet officieel “melding voorgenomen huwelijk”. Hiermee laat je de gemeente weten dat je wilt trouwen. Zonder deze melding mag de huwelijksvoltrekking niet plaatsvinden.

Je hebt minimaal 2 en maximaal 4 getuigen nodig. Ze moeten 18 jaar of ouder zijn en zich kunnen legitimeren.

Dit is een officieel bewijs dat je volgens de Nederlandse wet mag trouwen. Het wordt vooral gebruikt wanneer je in het buitenland wilt trouwen.

Legalisatie of apostille is een bevestiging dat een document echt is. Veel landen eisen dit bij een huwelijk. Met een apostille is één stempel voldoende; bij volledige legalisatie zijn meerdere stempels nodig.

Je moet extra documenten aanleveren, zoals buitenlandse geboorteaktes, ongehuwdverklaringen en soms legalisaties. De exacte eisen verschillen per land van herkomst van je partner.

Je meldt je buitenlandse huwelijksakte bij de Nederlandse gemeente of de RNI. Soms moet de akte eerst worden vertaald en gelegaliseerd.

Ja, dat kan. Je moet wel documenten aanleveren die aantonen dat je volgens de wet van je eigen land mag trouwen.

In Nederland verandert je officiële naam niet automatisch. Je kiest alleen hoe je wilt worden aangesproken door instanties: eigen naam, partnernaam of een combinatie.

Je hebt automatisch wederzijdse zorgplicht, erfenisrechten (als je niets regelt), gezamenlijke financiële verplichtingen en regels rondom vermogen—tenzij je trouwt onder huwelijkse voorwaarden.